از كسانى مباش كه بدون عمل صالح به آخرت اميدوار است،
و توبه را با آرزوهاى دراز به تأخير مى اندازد،
در دنيا چونان زاهدان، سخن مى گويد،
اما در رفتار همانند دنيا پرستان است،
اگر نعمت ها به او برسد سير نمى شود، و در محروميّت قناعت ندارد،
بخشی از حکمت صد و پنجاهم نهج البلاغه امیرالمومنین علی علیه السلام