غرور انسان را از آن معامله اى كه خداوند در برابر غفلت و ظلم انسان، با انسان مى كند غافل می سازد.
امیر مؤمنان علی (ع) از این فریب خوردگی بر حذر داشته و می فرمایند:
«لا یغرنك ما أصبح فیه أهل الغرور بالدنیا فإنما هو ظل ممدود إلى أجل محدود»؛
برخورداری فریفته شدگان به دنیا، تو را نفریبد؛ زیرا آن برخورداری سایه ای گذاراست.