مهمترین شأن ولایت همان «قیام برای خدا» در بعد اجتماعی است.
علی(ع) در شکوهای که از یاران کوتهنظر خود دارد، آنان را مورد نکوهش قرار میدهد.
او آنها را برای خدا و برای رساندن به قلههای معنویت میخواهد، ولی آنان علی(ع) را در قلمرو خواستههای دونمایه خویش میجویند:
«همانا من شما را برای خدا میخواهم، در حالی که شما مرا برای منیتهای حقیر خویش میجویید» (نهجالبلاغه؛ خطبه 136).